Je bent hier: Zoeken > Resultaten voor ‘Vrouwenhuis (Zwolle)’
Open zoekscherm
Uitgebreid zoeken
192 resultaten
Collectie Overijssel
Collectie Overijssel
Affiche van de organisatie Blijf van m'n lijf waarop een oproep gedaan werd voor nieuwe medewerksters in Zwolle. Gevraagd werd om 20 à 25 uur per week te werken. Een feministische visie en minimaal een jaar. Aangeboden werd een leuke werksfeer en werken voor en met vrouwen.
Blijf-van-mijn-lijfhuizen zijn opvanghuizen voor vrouwen, kinderen en tegenwoordig ook mannen die slachtoffer zijn van of bedreigd worden met huiselijk geweld, eergerelateerd geweld of om andere redenen in een knelsituatie menen te zitten.
In de huizen wordt opvang geboden; tevens kan men hulp krijgen bij het vinden van juridische of gerechtelijke bijstand, en eventueel bij het vinden van woonruimte na de opvang.
Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor vrouwen werd in 1974 geopend in Amsterdam. Het adres daarvan wordt strikt geheimgehouden, net als dat van de opvanghuizen die daarna in Nederland zijn ingericht. Er zijn tegenwoordig ongeveer dertig opvangcentra voor vrouwen waar jaarlijks 16.000 vrouwen en kinderen worden opgevangen.
Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor mannen werd in 2004 door Stichting Humanity geopend in Rotterdam. In 2008 is een proef begonnen met vier opvangmogelijkheden met elk tien plaatsen voor mannen, met name bedoeld voor slachtoffers van geweld en mensenhandel.
Blijf-van-mijn-lijfhuizen zijn opvanghuizen voor vrouwen, kinderen en tegenwoordig ook mannen die slachtoffer zijn van of bedreigd worden met huiselijk geweld, eergerelateerd geweld of om andere redenen in een knelsituatie menen te zitten.
In de huizen wordt opvang geboden; tevens kan men hulp krijgen bij het vinden van juridische of gerechtelijke bijstand, en eventueel bij het vinden van woonruimte na de opvang.
Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor vrouwen werd in 1974 geopend in Amsterdam. Het adres daarvan wordt strikt geheimgehouden, net als dat van de opvanghuizen die daarna in Nederland zijn ingericht. Er zijn tegenwoordig ongeveer dertig opvangcentra voor vrouwen waar jaarlijks 16.000 vrouwen en kinderen worden opgevangen.
Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor mannen werd in 2004 door Stichting Humanity geopend in Rotterdam. In 2008 is een proef begonnen met vier opvangmogelijkheden met elk tien plaatsen voor mannen, met name bedoeld voor slachtoffers van geweld en mensenhandel.
Lichtblauw affiche in A-4 formaat wat publiciteit gaf aan een rondleiding door het Zwolse Vrouwenhuis van Aleida Greve met een lezing over de tentoonstelling "'Elck zijn waerom"'. Deze expositie ging over Vrouwelijke kunstenaars in Belgie en Nederland van 1500-1950 in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem. Kunsthistorica Saskia Zwiers gaf deze lezing. De rondleiding/ lezing vond plaats op woensdag 19 april en op woensdag 17 mei 2000, van 20.00 - 22.00 uur.
Het Vrouwenhuis is de naam van een gebouw in Zwolle waar sinds 1987 een (kunst)historisch museum met dezelfde naam is gevestigd. Het monumentale pand was lang als bejaardenhuis voor vrouwen in gebruik; het museum toont hoe de bewoonsters er door de eeuwen heen leefden.
Rond 1682 woonde een echtpaar Soury in een huis aan de Melkmarkt te Zwolle. Zij kregen in totaal 15 kinderen, waardoor het huis te klein werd. Meneer Soury kocht toen het huis dat aan de achterkant (Voorstraat) stond en verbond de twee huizen met een overdekte gang. Na het vertrek van de familie Soury werd Aleida Greve - een welgestelde en ongehuwde dame - eigenaresse.
Het Vrouwenhuis in Zwolle is gesticht na het overlijden van Aleida Greve (1670-1742). In haar testament stond dat het huis na haar dood verbouwd moest worden tot Vrouwenhuis, een soort bejaardenhuis maar alleen voor dames.
Het huis bleef generaties lang in de familie van mevrouw Greve, tot deze lijn ophield. Er werden door de laatste erfgenaam drie notabelen uit Zwolle gekozen, die het huis in stand moesten houden en dit is tot op de dag van vandaag het geval.
Na bijna 250 jaar dienst te hebben gedaan als Vrouwenhuis, vertrok in 1984 de laatste bewoonster. Sindsdien is er op de begane grond niets verbouwd, maar de verdiepingen zijn veranderd tot studentenwoningen.
De benedenverdieping is een museum geworden, waar te zien is hoe de dames er door de eeuwen heen leefden. Er is tevens veel schilderkunst te zien, zoals een schilderij
Het Vrouwenhuis is de naam van een gebouw in Zwolle waar sinds 1987 een (kunst)historisch museum met dezelfde naam is gevestigd. Het monumentale pand was lang als bejaardenhuis voor vrouwen in gebruik; het museum toont hoe de bewoonsters er door de eeuwen heen leefden.
Rond 1682 woonde een echtpaar Soury in een huis aan de Melkmarkt te Zwolle. Zij kregen in totaal 15 kinderen, waardoor het huis te klein werd. Meneer Soury kocht toen het huis dat aan de achterkant (Voorstraat) stond en verbond de twee huizen met een overdekte gang. Na het vertrek van de familie Soury werd Aleida Greve - een welgestelde en ongehuwde dame - eigenaresse.
Het Vrouwenhuis in Zwolle is gesticht na het overlijden van Aleida Greve (1670-1742). In haar testament stond dat het huis na haar dood verbouwd moest worden tot Vrouwenhuis, een soort bejaardenhuis maar alleen voor dames.
Het huis bleef generaties lang in de familie van mevrouw Greve, tot deze lijn ophield. Er werden door de laatste erfgenaam drie notabelen uit Zwolle gekozen, die het huis in stand moesten houden en dit is tot op de dag van vandaag het geval.
Na bijna 250 jaar dienst te hebben gedaan als Vrouwenhuis, vertrok in 1984 de laatste bewoonster. Sindsdien is er op de begane grond niets verbouwd, maar de verdiepingen zijn veranderd tot studentenwoningen.
De benedenverdieping is een museum geworden, waar te zien is hoe de dames er door de eeuwen heen leefden. Er is tevens veel schilderkunst te zien, zoals een schilderij
Collectie Overijssel
Okergeel affiche met enkel tekst dat was gewijd aan de "'Week van de geschiedenis 2007". Het thema van deze week was "'Wonen in Nederland"' en in het kader hiervan vonden allerlei activiteiten plaats in het Vrouwenhuis van Aleida Greve (1670-1742) in oktober 2007.
Het Vrouwenhuis is de naam van een gebouw in Zwolle waar sinds 1987 een (kunst)historisch museum met dezelfde naam is gevestigd. Het monumentale pand was lang als bejaardenhuis voor vrouwen in gebruik; het museum toont hoe de bewoonsters er door de eeuwen heen leefden.
Het Vrouwenhuis in Zwolle is gesticht na het overlijden van Aleida Greve (1670-1742). In haar testament stond dat het huis na haar dood verbouwd moest worden tot Vrouwenhuis, een soort bejaardenhuis maar alleen voor dames.
Het huis bleef generaties lang in de familie van mevrouw Greve, tot deze lijn ophield. Er werden door de laatste erfgenaam drie notabelen uit Zwolle gekozen, die het huis in stand moesten houden en dit is tot op de dag van vandaag het geval.
Het Vrouwenhuis is de naam van een gebouw in Zwolle waar sinds 1987 een (kunst)historisch museum met dezelfde naam is gevestigd. Het monumentale pand was lang als bejaardenhuis voor vrouwen in gebruik; het museum toont hoe de bewoonsters er door de eeuwen heen leefden.
Het Vrouwenhuis in Zwolle is gesticht na het overlijden van Aleida Greve (1670-1742). In haar testament stond dat het huis na haar dood verbouwd moest worden tot Vrouwenhuis, een soort bejaardenhuis maar alleen voor dames.
Het huis bleef generaties lang in de familie van mevrouw Greve, tot deze lijn ophield. Er werden door de laatste erfgenaam drie notabelen uit Zwolle gekozen, die het huis in stand moesten houden en dit is tot op de dag van vandaag het geval.
Fraai pastelblauw affiche in A-4 formaat waarop rondleidingen in "Het Vrouwenhuis" wordt aangekondigd. Het Vrouwenhuis is een voormalig hofje aan de Voorstraat 46 in het centrum van Zwolle, dat in 1742 werd gesticht door Aleida Greve (1670-1742).
In het Vrouwenhuis wandelt u door authentiek ingerichte interieurs uit drie eeuwen, van 1680 tot 1980, van de sfeervolle Regentenkamer tot de eenvoudige kamer van een bewoonster uit de 20ste eeuw.
Het echtpaar Pieter Soury, burgemeester van Zwolle, en Aleijda Wolfsen, schilderes, bepaalden rond 1680 voor een belangrijk deel de vormgeving van het huis zoals het er nu nog uitziet. De ?Grote Sael? (nu de Regentenkamer), een gang die versierd werd met houtsnijwerk van bloemenslingers, een schouw met vruchtenslingers en de marmeren vloeren zijn in hun opdracht gemaakt.
Na de dood van de volgende bewoonster Aleida Greve werd het huis in 1742 volgens haar laatste wil tot (Oude) Vrouwenhuis verbouwd. Tegenwoordig is het een museum.
Op het affiche is een kleurenfoto van het interieur van Het Vrouwenhuis afgebeeld. De rondleidingen vonden plaats op de Blauwvingerdagen woensdag 12, 19, 26 juli en 2 augustus 2000 plaats.
In het Vrouwenhuis wandelt u door authentiek ingerichte interieurs uit drie eeuwen, van 1680 tot 1980, van de sfeervolle Regentenkamer tot de eenvoudige kamer van een bewoonster uit de 20ste eeuw.
Het echtpaar Pieter Soury, burgemeester van Zwolle, en Aleijda Wolfsen, schilderes, bepaalden rond 1680 voor een belangrijk deel de vormgeving van het huis zoals het er nu nog uitziet. De ?Grote Sael? (nu de Regentenkamer), een gang die versierd werd met houtsnijwerk van bloemenslingers, een schouw met vruchtenslingers en de marmeren vloeren zijn in hun opdracht gemaakt.
Na de dood van de volgende bewoonster Aleida Greve werd het huis in 1742 volgens haar laatste wil tot (Oude) Vrouwenhuis verbouwd. Tegenwoordig is het een museum.
Op het affiche is een kleurenfoto van het interieur van Het Vrouwenhuis afgebeeld. De rondleidingen vonden plaats op de Blauwvingerdagen woensdag 12, 19, 26 juli en 2 augustus 2000 plaats.
![Bekijk detail van "Viola sanctorum" Bekijk detail van "Viola sanctorum"](https://openatlantis.mijnstadmijndorp.nl/HttpHandler/icoon.icoicoon.jpg?icoon=448924263)
Viola sanctorum
Rondom den Herdenbergh 1990 - 03
Rondom den Herdenbergh 1990 - 02
![Bekijk detail van "De geschiedenis van het Armenhuis in Dalfsen – deel 2" Bekijk detail van "De geschiedenis van het Armenhuis in Dalfsen – deel 2"](https://openatlantis.mijnstadmijndorp.nl/HttpHandler/icoon.icoicoon.jpg?icoon=354027623)
De geschiedenis van het Armenhuis in Dalfsen – deel 2
Historische Vereniging Hardenberg e.o.