MijnStadMijnDorp is een project van Historisch Centrum Overijssel en is mede mogelijk gemaakt door de provincie Overijssel

Biografie - The Melody Rythmics - Hengelo

Verhaal

Biografie - The Melody Rythmics - Hengelo

Geboren in 1950 in Manokwari in Nieuw-Guinea verlaat Peter Mouthaan op zijn 9e samen met zijn 2 jaar oudere zus en zijn ouders de dan nog Nederlandse kolonie vanwege de dreigende oorlog met Indonesië. Zijn oudere broers zijn bij de marine en een oudere zus woont dan al in Nederland. Op de boot naar Nederland heeft de bootsman een oude gitaar. Snaren zitten er niet meer op. Hij wil die overboord gooien, maar Peter en nòg een knaapje willen de gitaar wel hebben. Er wordt tot een weddenschap besloten en Peter verliest die. Hij is echter vastbesloten de gitaar te bemachtigen en wil zijn verzameling vlaggetjes wel ruilen met de winnaar van de weddenschap. En deze gaat daar in mee. Zo krijgt Peter zijn eerste gitaar.

In de eerste stad waar ze onderweg aanleggen worden nieuwe snaren gekocht en hij gaat aan boord oefenen en zo ontstaat zijn passie. Hij legt de gitaar op zijn benen alsof hij oefent met pedal-steel gitaar. In Nederland wordt het gezin opgevangen in het oude Borsthuis ziekenhuis in de Ziekenhuisstraat in Hengelo. Peter komt in contact met Peter Benjamins en Donny Belvroy die beiden in Klein Driene wonen.

Zij spelen gitaar en samen wordt urenlang geoefend. De vader van Peter Mouthaan, die viool speelt, gaat de jongens nu gitaarlessen geven. In het Borsthuis oefent Peter de hele dag gitaarrifjes en kan bijvoorbeeld ‘Kom van dat Dak af’ van Peter Koelewijn en zijn band helemaal spelen en zingen. De familie verhuist naar de Sterrenbuurt en woont daar in de Mercuriusstraat. Samen met Peter Benjamins, Don Belvroy, Donny Lans en ook soms met Rudy Baro wordt er nu muziek gemaakt. Peter Benjamins zit op de LTS in Hengelo. Via hem worden de muzikanten gevraagd om te spelen op een schoolfeestje in het Verenigingsgebouw van Stork en Peter Mouthaan moet dan als 10-jarige jongen meedoen. Een naam voor de band is er niet bedacht. Zonder naam wordt daarna in 1961 veelvuldig opgetreden in het Clubhuis De Boemerang aan de Mussenstraat. Uiteraard wordt er rock & roll en country & western muziek gemaakt. In de huiskamer van de familie Mouthaan mag de hele installatie blijven staan en zo kan er altijd geoefend worden.

De ouders van Peter zijn bezeten van muziek en vinden alles goed. Hij krijgt alles wat hij maar wil om goede muziek te kunnen maken. Zo mag hij bij Huigens een nieuwe gitaar uitzoeken. Het wordt een Italiaanse Wandré gitaar, een gitaar met een metalen hals. De oude heer Huigens brengt de gitaar persoonlijk bij hem thuis. (zoon Daniël Mouthaan heeft deze gitaar nu in zijn bezit). Het is een gitaar met een bijzonder goed geluid, zo goed dat tijdens een optreden Peter Benjamins zijn solo’s op die gitaar wil spelen en zijn eigen Höfner voor die avond omruilt. Apparatuur is duur in die tijd. Om geld uit te sparen wordt besloten om meegenomen spullen uit Nieuw Guinea te ruilen voor overige apparatuur die nodig is. Bij Tonnema in de Paul Krugerstraat vinden ze gehoor.

Peter wordt steeds fanatieker. Naast zijn tijd op school, speelt hij iedere dag alleen maar gitaar. De hele dag alleen maar rifjes van The Shadows en van The Ventures, populaire instrumentale bands in 1962. Met zijn vrienden, die allemaal dezelfde passie delen, zijn ze alleen maar met muziek bezig en zijn daarmee veel te vinden in de huiskamers en slaapkamers in de Mercuriusstraat. In de wijken Klein Driene en Sterrenbuurt zijn meerdere Indische jongelui hun muzikale leven begonnen. In allerlei samenstellingen komen gitaarspelers er samen.

Raldi Benjamins – 1949- (broer van de hiervoor genoemde Peter Benjamins), is in 1958 uit Djakarta met de hele familie naar Nederland vertrokken. Met de M.S. Oranje komen ze aan in Amsterdam en worden voor een half jaar ondergebracht in pension Brands aan de Grotestraat in Goor. Daarna gaat het gezin naar een flat in de Rossinistraat in Hengelo.

Op de lagere school, de Anninksschool, heeft hij vrienden waarmee hij in 1962 samen muziek gaat maken. Rudy Baro speelt gitaar, Peter van Keulen speelt ukelele, Geert Glaasker basgitaar op een door hem zelf gemaakte houten theekist met één snaar en Raldi heeft een Höfner gitaar. Ze oefenen bij de familie Benjamins thuis in de hal. Het bandje heeft geen naam, maar er wordt wel een éénmalig optreden gegeven tijdens de afscheidsavond van de hoogste klas van de lagere school. Er worden Shadows en Cliff Richard nummers gespeeld. ( In een andere samenstelling ontstaat de 1e band van Peter Benjamins met de naam The Fire Phantoms.

Alle namen van de bandleden zijn niet meer te achterhalen en ook is niet bekend of er optredens zijn geweest) Ondertussen wordt het gitaarspel van Peter Mouthaan beter en beter. Zijn vrienden beginnen bandjes en in 1963 besluit Peter om zelf een band te beginnen. De naam van de Hengelose band wordt The Melody Rythmics.

In de eerste formatie zitten naast Peter Mouthaan, Raldi Benjamins, Johnny Neuber en Evert van der Wal ( die een drumstel krijgt van de ouders van Peter). Even later komt Michel Matulessy als solozanger bij de groep. Er wordt meer en meer opgetreden in het clubhuis-circuit in Hengelo. Maar ook in Hotel Deters, Café Groothuis, Lunchroom De Cosa en in Hotel Modern in Enschede. Veel instrumenten worden bij Huigens aangeschaft op afbetaling. Henk van der Voort van Huigens bouwt voor Huigens Vox-boxen. Deze boxen worden aan The Melody Rythmics verhuurt. Johnny Mouthaan is een neef van Peter. Hij komt door omstandigheden vanuit Enschede in Hengelo inwonen bij het gezin Mouthaan.

Johnny is geboren in Bandung in het voormalige Nederlands Indië en komt als 15 jarige jongen in 1957 met de M.S. Oranje samen met zijn moeder naar Nederland. Hij belandt in Soest en een paar jaar later verhuizen ze naar een flat in Enschede in de wijk Boswinkel. In Indonesië heeft Johnny ukelele leren spelen. Dit instrument is daar gemaakt van een enorme kokosnoot en familie en buren worden met zijn spel vermaakt. Nog in Soest begint Johnny met één van zijn vrienden Piet Tönjes een duo onder de naam The Cross Boys.

In 1960 wordt het duo uitgebreid tot een trio. Er wordt deelgenomen aan een amateur festival, waarvoor ze een drummer inhuren. Onder de naam The Melody Rockers krijgen ze die dag een oorkonde uitgereikt.

Zowel het duo als het trio bestaan maar kort omdat Johnny in 1960 naar Enschede verhuist. Na een gewen periode in Twente ontmoet hij een aantal muziekliefhebbers en ze besluiten samen muziek te gaan maken. Benno Timmermans, Rob Kappers, Jan ten Broeke, Jauke Keekstra en Johnny vormen in 1962 de band The Blue Stars.

De band valt al in 1963 uit elkaar. Benno, Rob en Jauke gaan naar de Joy Stars en Johnny verlaat de band omdat hij bij de familie van zijn neef in Hengelo gaat wonen. Hij wordt dan de slaggitarist bij The Melody Rythmics. In een zaaltje van het Hervormd Kerkgebouw aan de Beethovenlaan genaamd ‘De Ark’ is één maal in de maand een instuifavond speciaal voor jongeren. Op de maandelijkse zaterdagavond wordt populaire muziek gemaakt. In deze club vindt de band hun vaste basis. Ze treden er vaak op.

In Pentrop aan de Oldenzaalsestraat houdt het Indisch Contact Centrum avonden voor de Indische Nederlanders. Een onderdeel van het I.C.C. is het J.C.C. Jongeren Contact Centrum. Deze houdt muziekavonden voor de jeugd in de Boemerang aan de Mussenstraat. Uit dezelfde wijk als The Melody Rythmics komt de band The Swallows (Zwaluwstraat). Beide bands treden er om en om op.

9._johnny_mouthaan.jpg

Er worden nummers gespeeld van o.a. Cliff Richard and The Shadows, The Everly Brothers, Buddy Holly en van The Ventures. Gerrit Comanne uit Losser zingt af en toe mee in de plaats van Michel omdat hij erg goed Elvis Presley nummers kan zingen. Bij een optreden voor een bruiloft in de Cosa heeft Roy Hemler in de band als gast gezongen.

Eind 1965 stopt de band omdat er bandleden zijn die muzikaal een andere weg willen inslaan en omdat Raldi Benjamins ziek wordt en moet worden opgenomen in het sanatorium Dekkerswald in Groesbeek . Johnny Mouthaan gaat dan bassen. Johnny Neuber gaat over naar The Jokers uit Hengelo. De band is muzikaal aan het eind en de muzikanten willen een andere weg inslaan. Eind 1965 stopt de band.

 

Zie voor het vervolg; The Jackals


Verantwoording: Dit artikel is tot stand gekomen op basis van interviews met Peter Mouthaan, Raldi Benjamins, Wiep Mouthaan en Sjoerd Schuitemaker.

Auteur:Pel Kotkamp (Poparchief Twente)