Biografie - Feeling - Enschede

De superformatie Feeling is tot stand gekomen in 1977 door een samenvoeging van leden van The Spyders en The Buffoons. De eerste aanzet van deze formatie kwam van Dirk Brouwer en Luuk Brinkman die samen met Hans Nijland in verschillende formaties deel uitmaakten van The Spyders, een geliefd orkest in het discotheek circuit. Luuk Brinkman en Dirk Brouwer hebben na de Spyders ook nog een periode gespeeld in de formatie Ocean Boulevard. Hans Nijland kon in de periode van de Spyders een aanbieding van Teach In niet weerstaan en heeft in 1976 The Spyders verlaten en werd de bassist van Teach In. We hebben wel altijd contakt gehouden en nadat hij gestopt was met Teach In heeft Hans Maple leaf opgericht. In die periode hebben we meerdere keren gesproken over een nieuw toporkest en na het ter ziele gaan van Maple leaf is dat uiteindelijk Feeling geworden.

Dirk Brouwer kwam in contact met Gerard van Tongeren en heeft hem gevraagd hoe zijn muzikale toekomst eruitzag nadat The Buffoons waren gestopt met optreden. Er was toen sprake van dat hij zou gaan werken als autoverkoper bij het bedrijf van zijn zwager. Na een goed gesprek bleek dat ze beiden nog wel een keer wilden vlammen op het podium en ze vonden beiden dat zijn broer Ely van Tongeren hier goed bij paste. Ze zijn enkele dagen na dat eerste gesprek naar de binnenstad van Enschede gereden om Ely, die destijds werkte bij bar de Knibbelbrug als barkeeper, te vragen of hij deze start van een nieuw orkest zag zitten. Na uitleg wat de bedoeling van het orkest was kregen ze ook zijn goedkeuring en werd het tijd voor een eerste kennismaking met Luuk Brinkman en Hans nijland. Ze hebben bij Hans Nijland in zijn appartement aan het Leunenberg te Enschede de eerste zangrepetitie gehouden en de richting en opzet van het orkest Feeling besproken en eenieder was enthousiast. Na deze middag konden ze gaan bouwen aan een zeer uitgebreid reportoire waarvan de closeharmonyzang het sterkste punt moest en is worden.

De eerste repetities met instrumenten hebben plaatsgevonden in het oude en verlaten pand van drukkerij Adolfs en Penninck aan de Korte Haaksbergerstraat in Enschede waarvan Maxim Rokker de sleutelhouder was en Maxim kort lid was van Feeling. Jan Brouwer was zo bereidwillig om te helpen met de instrumenten slepen en is zo onbewust de eerste roady van de band geworden en heeft dit vele jaren gedaan. Na enkele repetities heeft Maxim de band toch weer verlaten. Inmiddels kregen ze een goede keyboarder erbij in de persoon van Toon Oude Bos waardoor het geheel plots klonk als een gesmeerde machine. In de eerste maanden werd er soms 3 a 4 keer per week gereperteerd, zowel met instrumenten of alleen zang met een gitaartje. Overigens is de naam Feeling bedacht door Lammie Jongsma die ook destijds de eerste buhnekleding heeft gemaakt.

Na meerdere repetities bij Adolfs en Penninck zijn ze verhuist naar het repetitiegebouw van Klaas Dikken aan de Buurserstraat in Enschede, wat een verademing was omdat alle apparatuur daar aanwezig was en ze niet meer moesten slepen met de instrumenten. In die periode speelde Klaas Dikken in de Bob East Showband en die zochten een zanger-gitarist. Na meerdere repetities van Feeling te hebben beluisterd was Klaas zijn oog gevallen op de zang-en gitaar kwaliteit van Luuk Brinkman en heeft hem een aanbod gedaan om deel uit te maken van een goed draaiend orkest. Luuk heeft zijn aanbod aangenomen en heeft in goed overleg Feeling verlaten. Vanaf dat moment was Luuk zanger-gitarist bij de Bob East Showband en werd een vervanger gezocht en gevonden in de persoon van de alleskunner Hans Hunter die met zijn gitaar, steelgitaar en saxofoon perfect paste in de opzet van Feeling. In deze periode verhuisde Hans Nijland naar de Weth. Nijhuisstraat te Enschede en verbouwde achter zijn huis een grote schuur tot studio en repetitiegebouw. Dat adres werd de nieuwe repetitie locatie en hebben ze samen vele uren doorgebracht.

Na ca. twee maanden repeteren werd de band gevraagd een orkest uit de brand te helpen die een dubbele boeking had staan. En dat ook nog op een bruiloft. Ely, Gerard en Toon hadden nog nooit op een bruiloft gespeeld. Dit was helemaal nieuw voor hun en moest allemaal naast de repetities van het top 40 repertoire gebeuren. De bruiloft was bij Café-restaurant Hannink in Usselo, waar Bennie Weijel en Frédéric Klomp, van Artiestenbureau BVM, in de gang stonden te luisteren. Dirk Brouwer werd de volgende morgen uitgenodigd voor een gesprek. Vanaf dat moment werkten ze voor BVM.

Het repeteren ging door. In de laatste maand voor het eerste openbare optreden repeteerden ze wel 5 keer in de week. Het eerste optreden voor een groot publiek was in het centrum van Enschede waar ze overdag en s ‘avonds hebben gespeeld tijdens de heropening van Kruispunt de Graaff. Direct na dat optreden konden ze de vruchten plukken van het vele repeteren. De telefoon bij het theaterbureau BVM stond niet meer stil en Feeling maakte een bliksemstart. Ze kregen aanvragen van alle grote discotheken in Nederland en ze speelden op enorm veel bruiloften en feestavonden. Het instrumentarium werd geperfectioneerd en de PA werd steeds groter om aan de eisen van die tijd te voldoen. Voorbeelden hiervan zijn de Ampeg basinstallatie van Hans en de Roland Jupiter 8 van Toon. Deze instrumenten waren uniek in die tijd en worden nu nog steeds in bands en studio’s gebruikt.

Zoals bij iedere band kwamen hier ook de wisselingen. Hans Hunter ging en Pedja Saric kwam. Het reportoire van Feeling was allround met uitschieters zoals een serie van de Bee Gees, Electric Light Orchestra ofwel ELO, Eart wind en Fire, Kiss enz, en een serie van de Cats waarin de stem van Hans Nijland veel gelijkenissen vertoonde met die van Piet Veerman en deze Cats serie altijd een groot succes bleek bij alle optredens. 

Hans vond in die tijd dat hij wel een solo carriere kon opbouwen als imitator van Piet Veerman en heeft Feeling verlaten. Hij heeft zelfs de Soundmixshow met Hennie Huisman gehaald, dus moest er een nieuwe bassist worden ingewerkt. Na een auditie met meerdere bassisten waaronder onze grote vriend Herman Hanauer die toch liever troubadour wou worden, werd er beslist dat John Gaasbeek de nieuwe bassist werd van Feeling. In deze periode heeft ook Toon Oudebos Feeling verlaten. Zijn plaats is destijds overgenomen door Bert Broek. Vanaf dat moment bestond Feeling uit Dirk Brouwer, Gerard en Ely van Tongeren, John Gaasbeek, Pedja Saric en Bert Broek. Dirk Brouwer en Bert Broek hebben, na een korte periode in deze samenstelling te hebben gespeeld, Feeling verlaten en zijn gestart met duo Albatros, niet veel later trio Albatros. Enkele jaren later werd de naam veranderd in Albatros Showband.

Dirk werd vervangen door Gérard Hoebe en Bert Broek maakte plaats voor oud gediende Toon Oude Bos. De vocale kwaliteiten begonnen op te vallen en Feeling werd gevraagd om een aantal originele nummers op te nemen in de studio van Arnold Mühren van de Cats. Er zat ook eigen werk bij. Helaas is dit niets geworden, maar het was wel een mooie ervaring. Na enige tijd vertrok ook John Gaasbeek en en kwam Hans Nijland weer terug op de bas.

Door alle wisselingen en veranderingen in de muziekmarkt liep het werk terug in de volgende periode. Toen Hans en Toon weer terug waren werd een nieuwe markt gevonden: Duitsland. Inmiddels zijn Bernard Bos en René Nijhuis en later Maarten Assink (Buffoons) en Oskar Kerkhoven erbij gekomen en hebben Hans, Gerard, Ely, Pedja en Gérard de band verlaten. Er werden in die tijd ook nog 2 blazers aan de band toegevoegd nl. Ben Weusthof en Dirk van Netten. In Duitsland bleef de band spelen onder de naam Feeling maar in Nederland werd de naam Tuxedo aangenomen. De hoeveelheid werk nam weer toe. Er werd geïnvesteerd in een nieuwe PA (Maier sound), een lichtinstallatie, een vrachtwagen en een busje. Een leuk voorval uit die tijd. Ze speelden in Amsterdam op het feest bij de opening van Filmnet. Het personeel was al een uur bezig met het volgieten van een champagnedouche. De band wilde beginnen aan de soundcheck maar de volumes stonden nog op de instelling van de vorige avond. Maarten trapt op de bassdrum en alle glazen met champagne lagen op de grond. De gasten hebben uit de fles gedronken.

In Duitsland had aan het eind van de jaren 80 de sequencer zijn intrede gedaan. Feeling moest mee om aan de eisen van de Duitse fans te voldoen. Om dit goed aan te pakken hadden ze een studio ingericht. Hier werden de sequensen van de verschillende instrumenten op een professionele manier bij elkaar gevoegd. Zo konden ze in Duitsland concurreren met de topbands. Een bewijs daarvan is dat ze bij de Ebelfetes, een presentatie avond van hun Duitse theaterbureau, als beste band beoordeeld werden.

In Nederland was het gebruik van de sequencer niet noodzakelijk, dus hier werd wel hoofdzakelijk live gespeeld. (Hierover heeft nog een groot artikel in de “Twentse Courant” gestaan). Het gevolg was dat je een repertoire voor Nederland en Duitsland moest hebben, en dat was veel werk. Oskar en de blazers verlieten de band en zangeres Sharon Velberg kwam hiervoor in de plaats. In deze tijd heeft Marco Hovius ook nog een jaar meegespeeld. Hij heeft later de band “16 down” opgericht en enkele hits gehad.

Na 18 jaar toeren door Nederland en Duitsland vond Toon het ook genoeg. Zijn plaats werd ingenomen door Edwin van Hoevelaak, momenteel één van de succesvolste producers van het Nederlandstalige repertoire. Feeling heeft zich verder ontwikkeld tot een playback act die nog steeds veel optreedt in Duitsland. Er is nog een reünie geweest in 2017 in de Markies in Hengelo. Omdat het op die dag mooi weer was, werd het optreden buitengehouden. De muziek en de gezelligheid hebben het tot een groot feest voor de fans gemaakt. Voor Toon was dit een definitieve afsluiting van een mooie tijd. Hij heeft nog bij de Buffoons en een aantal andere bands gespeeld, en nu zit hij bij “Ransom”. Dit is een top 100 band uit Enschede. We zitten momenteel in een studio om enkele nummers van Queen op te nemen. En dat is de oude studio van “Feeling”, en daarmee is de cirkel rond.

Verantwoording
Deze biografie is door Jan Talman (poparchief Twente) samengesteld uit twee verhalen, aangeleverd door twee oud Feeling bandleden t.w. Dirk Brouwer en Toon Oude Bos. De originele tekst en zinsopbouw, van beide auteurs, is zo veel mogelijk intact gehouden.

Verbeteringen en aanvullingen zijn welkom.   Mail naar info@poparchieftwente.nl