MijnStadMijnDorp is een project van Historisch Centrum Overijssel en is mede mogelijk gemaakt door de provincie Overijssel

Hoe kom je in 1914 over de IJssel?

Verhaal

Al sinds vijftig jaar is Zwolle via de spoorbrug bereikbaar – tenminste voor treinreizigers. Het wegverkeer heeft nog steeds te maken met het Katerveer, en dat kon voor aanzienlijk oponthoud zorgen. Dat werd nog maar weer eens erg duidelijk, toen de deelnemers aan een betrouwbaarheidsrit van de Koninklijke Nederlandsche Automobiel Club Overijssel probeerden te bereiken. Zij kwamen over de dijk vanwege het fraaie weer letterlijk aangestoven (omwonenden was weliswaar verzocht, wat emmers water over de stoffige weg te gooien, maar daar was weinig gevolg aan gegeven.

Integendeel, in Nunspeet had men emmers water over de deelnemers uitgestort, in plaats van over de straat),en nu wilden ze graag de IJssel over,  het water riep hen echter een onverbiddelijk “halt” toe. Tot een half uur wachttijd moesten de coureurs voor lief nemen, als de pont niet onderweg was, moest hij wel wachten voor een lange sleep. Een ware opstopping was het gevolg. De middeleeuwsche toestand van het pontveer viel, waar hij als een krachtige rem werkte op den voortgang der vertegenwoordigers van het moderne snelle verkeer, ons weer eens extra op en velen zullen met ons in stilte of luid de verzuchting geslaakt hebben: Waar blijft de IJsselbrug bij het Katerveer? Nu, dat zou nog ruim vijftien jaar duren.

Overigens werden de dertig deelnemers aan de autorally langs het Station, om het centrum van Zwolle heen geleid, om de binnenstad niet over te belasten.  Dat was organisatorisch mooi gedacht, maar noodzakelijk was het niet, vanwege de bescheiden deelname. Maar toch: Een aardig gezicht leverden vooral de kleine auto’s op, wanneer ze achter elkaar zo dapper voortsnorden. Verkeersidylle 1914.

De tocht werd uitvoerig verslagen in het verenigingsblad De Kampioen, en de Zwolsche Courant citeert er grijnzend uit: In Gramsbergen stond de burgemeester van het gehucht op den stoep van het raadhuis met den geheelen gemeenteraad om zich heen en groetten met wijdsch (!!) gebaar iederen passeerenden wagen. Het was hartverheffend en grootsch van hoffelijkheid, waarmede we in ons land nu juist niet verwend worden. Plaatje er bij: een van de deelnemers in het  Drentse  Gramsbergen. De vreugde ter plaatse was groot:  Men dacht eerst, ze zijn zeker weer met een plaats in Drenthe in de war, maar na informatie bleek, dat in het stationskoffiehuis dien dag een reiziger was, die had gezegd, ik zal me eens als burgemeester aanstellen, hij trommelde wat lui bij elkaar en werkelijk, die schaar werd voor den gemeenteraad aangezien. Die klucht is dus prachtig gelukt.

Zo leverde het randstad-perspectief van De Kampioen  het volgende op: Men zag een willekeurige reiziger voor de burgemeester aan, zijn koffietafelgenoten voor de gemeenteraad en een koffie- voor het raadhuis. En dat gebeurde dan niet in het Overijsselse stadje Gramsbergen, maar in het gehucht van die naam in Drenthe. Werkelijk, het werd hoog tijd, de kloof tussen West- en Oost-Nederland door middel van een IJsselbrug, hoe zal ik het zeggen, te overbruggen.

Auteur:Sjaak Onderdelinden
Trefwoorden:Verkeer, Katerveer, Water Overijssel
Periode:1900-1950
Locatie:Salland